انجمن نجوم بوعلی سینای گلپایگان

آنان طول دقیق یک سال خورشیدی را 2420/365 می دانستند که بسیار نزدیک به محاسبات امروزی ما 2422/365 است! تقویمی که اساس آن بر حسب گردش سال بوده و هر 374 هزار سال یک بار تکرار می شده است . آنها این قائده را را در ساختمان اهرام نیز لحاظ داشته اند ، بدین ترتیب که در هر روز یک پله در هر ماه یک سکو اضافه می شده است ، و چون هرم دارای چهار طرف است ، در نتیجه مجموعا 364 پله ساخته می شده که با آخرین سکویی که بر بالای معبد قرار می گرفته است ، جمعا 365 پله برابر با  365 روز سال می شده است . یک سال خورشیدی مایا شامل هیجده ماه بیست روزه   ، و پنج روز برای انجام مراسم مذهبی خاص پایان سال بوده است .
در اختر شناسی نیز مایاها پیشتاز دنیای باستان بودند . رصد خانه سه طبقه "چیچن" با سقفی گنبدی شکل ، بسیار شبیه رصد خانه های امروزی ماست . آنها آگاهی کاملی نسبت به زمان گرفت های خورشیدی و ماه ، سیستم منظومه شمسی و صور فلکی داشتند . منجمان مایا بر این باور بودند که اقتران سیارات منظومه شمسی در تاریخی برابر با سال 2012 میلادی ، باعث نابودی تمدن در اثر به زیر آب رفتن خشکی ها می شود . اقتران پدیده ای نجومی است که در آن سیارات به گونه ای آرایش میابند که همگی به همراه خورشید در یک راستا قرار می گیرند . امروزه می دانیم که بروز این پدیده باعث ایجاد اختلالاتی در خورشید از قبیل افزایش طوفانهای خورشیدی  و نیز به وجود آمدن تغییراتی در میدان مغناطیسی آن می شود . نتیجه این تغییرات ، تاثیر آن بر سنگهای مذاب پوسته زمین و ایجاد فشارهای بیش از حد است که سبب وقوع زلزله های مهیب بر روی زمین ، بالا آمدن سطح آب دریاها و سر انجام به زیر آب رفتن خشکی ها می شود ؛ فاجعه ای که مایاها اعتقاد دارند در گذشته های دور هم رخ داده است.

منبع:مجله دانشمند – ماهنامه مرداد 1389-صحفات 18 و 19 و 20